บทที่ 55 ณ ใจกลางป่าสัตว์อสูร [2]

“ซีห่าวพวกเราเดินทางมาถึงแล้วใช่ไหม ?”เอ่ยถามคนที่เดินนำหน้ามาตลอดทาง

ชายหนุ่มไม่เอ่ยคำแต่กลับพยักหน้าขึ้นลงน้อย ๆ เป็นสัญญาณ นั่นบ่งบอกให้รู้ว่าแม้แต่เสียงพูดคุยของพวกเขาก็อาจจะนำมาซึ่งอันตราย

ดวงตาดอกท้อสั่นไหวเล็กน้อยหันมองพี่ชายทั้งสองที่เดินขนาบข้างซ้ายขวาปกป้องนางไว้ตรงกลาง สองมือชื้นเหงื่อก...